„Matija Pavićević je odranije poznat organima gonjenja autofikcije, ali u svom trećem romanu Najtrezniji čovek na svetu odlučuje se za duži zalet i viši skok. Tu je bespoštedniji prema generacijskim ritualima, društvenim mrežama i, last but not least – sebi i bližnjima. U dva burna dana njegov alter ego vrzma se po prestonici izručivši pred čitaoca čitavu korpu prljavog veša opsesija – prvo slavnim norveškim kolegom Knausgorom i bivšom devojkom Vanjom, a potom i psihoterapijom i neizbežnom autodestrukcijom. Najtrezniji čovek na svetu je punokrvni generacijki roman u smislu u kojem je U potpalublju to bio tri decenije pre njega. Generacija Z bez pardona stupa na beogradski asfalt kao da pre nje tuda niko nije hodiom usput otvarajući nogom sva poslovično zamandaljena i zapekla vrata – uključujući i ona srpske književnosti.“ – Goran Gocić

Nova Nora je roman o mnogim licima ljubavi, o snažnoj, često nevidljivoj unutrašnjoj drami žene koja se bori da pomiri identitete supruge, majke i kardiokirurškinje. Njena borba prevazilazi okvire ličnog, jer se ona bori protiv sistema koji inzistira na tome da samo domen privatnog, tj. porodice, pripada ženi, dok domen javnog, odnosno političkog, pripada muškarcu. Slavica Perović dohvatila se baš te nevidljive unutrašnje drame, za koju će se pokazati da je moćnija od svega što bismo očekivali u priči o životu jedne kardiokirurškinje koja, pored svih onih srca djece koja treba operirati da bi kucala kako treba, ima i ono jedno svoje koje je predviđeno da voli. Nema operacije koja ga može izliječiti od ljubavi, nema skalpela koji tu ljubav iz njega može odstraniti. Ali ova Nora uz skalpel posjeduje i moć riječi, moć misli, moć promišljanja i izražavanja kojom secira svako stanje, svaki osjećaj, sve što se dogodilo i ono što nije, i tim moćnim alatom svojoj ljubavi, svom majčinstvu i svom profesionalnom životu daje višu dimenziju koja će njoj pomoći da prebrodi sve što joj se događa, a nama da se podsjetimo koliko su žene slojevita i duboka bića. Sve naizgled uobičajene teme u Novoj Nori odjevene su u jedan fini intelektualizam i metaforično promišljanje uloge žena u društvu koje će svaku čitateljicu učiniti ponosnom što je žena, a svakog čitatelja navesti da se prisjeti da nas ne bi trebao uzimati zdravo za gotovo. Svaka čast Ibsenu i njegovoj Nori koja je učinila svoje za feminizam, ali ovakav roman mogla je napisati jedino žena. Marina Vujčić, književnica Prelamanje privatnog i političkog u razvojnom putu čovjeka, nedovoljnost i neprihvatanje nametnutih porodičnih i društvenih uloga, borba za lično i profesionalno ostvarenje uz mnogobrojne prepreke, neke su od tema kojima se roman Nova Nora bavi bravuroznim stilom, filozofskim promišljanjima glavne junakinje i zanimljivim zapletom. Slavica Perović ovim romanom postavlja pitanje hrabrosti da se čovjek suoči sa sobom i svojom okolinom na svom samorazvojnom putu, kao i pitanjem spremnosti da pritom rizikuje i izgubi stari život da bi zadobio novi i sebe u njemu. Petar Penda, redovni profesor Univerziteta u Banjoj Luci Savršena priča o konfliktu ljubavi i posvećenosti profesiji, o usamljenosti i potrazi za sobom - priča u kojoj ćemo se pronaći i željeti da je podijelimo s drugima. Dušan Šarotar, književnik